Benang

eh awak! kenapa awak berdarah darah ni. kesiannya lah awak. meh saya letak ubat, meh.

ehh... dalam sangat luka awak ni. kena jahit kalau macam ni punya dalamnya. ishh, awak ni kan.
tunggu sini, nanti saya pergi ambil benang dan jarum saya. awak tunggu sini kejap tau. kejap je.
tahan sikit luka tu.

:)

awak... awak tahan sikit ye awak. saya nak tutupkan balik luka awak ni. teruk sangat dah ni. 

kenapa boleh luka sampai macam ni sekali? kesian saya tengok awak. itulah awak, lain kali

jangan la baik hati sangat sampai diri awak sendiri pun awak tak ambil kesah. dah jadi macam 

ni, awak jugak yang sakit, kan? nasib baik saya jumpa awak. kalau tak, tak tau la apa jadi

dengan awak ni. hmmm

:)

haa... dah siap dah pun. macam mana? ada rasa okay sikit tak? lepas ni jangan gerak gerak sangat.

kang luka balik karang. kalau boleh, awak duduk je sebelah saya ni. jangan nak pergi mana mana.

nanti senang, kalau ada apa apa yang jadi dekat awak nanti, saya boleh tengok tengokkan.

:)

awak... maaf. saya minta maaf. saya kena pergi ni. awak pun tau, kan? kan bagus kalau saya
jumpa awak lebih awal lagi. awal sebelum awak terluka. awal lagi sebelum saya dirawat dari
luka. tapi, semuanya dah jadi. dah tertulis dah pun, kan awak? saya tahu awak kuat. saya ambil
balik benang saya, ye awak. awak tahan sikit tau, saya nak keluarkan balik benang ni. err err...
awak awak... awak ambil tisu ni. tahan sikit darah awak tu. banyak pulak saya tengok dia keluar.
tahan sikit ek darah tu. nanti tak lama lagi ada la tu orang tolong jahitkan balik. saya harap dia
jahit lagi lawa dari yang saya jahit dulu. awak sabar, ye?

bye. terima kasih, awak.

:')